Yüksekokulumuzun kurulduğu Bekilli ilçesi, Denizli iline bağlı önemli bir yerleşim birimidir. Konum itibariyle Denizli ilinin kuzeyinde Batı Anadolu ve Orta Anadolu arasında bir geçiş güzergâhında yer alan Bekilli; Denizli ili şehir merkezine 86 km Uşak iline ise 83 km uzaklıktadır. Bekilli´nin kuzeyinde Uşak iline bağlı Karahallı ilçesi, batısında Ulubey İlçesi; doğusunda Çivril İlçesi, güneyinde ise Çal İlçesi bulunmaktadır.
Toplam yüzölçümü 375 km², rakımı ise 850 m'dir. Fiziki yapısına bakıldığında etrafı tepelerle çevrili olan Bekilli İlçesinin güneyinde Hisar (Asar) Tepesi (957m.), Kuzeyinde Aslankara Tepesi, Batısında Hocalı Tepesi (932 m.), Güneybatıda Tatar Tepesi (908 m.) ve Doğusunda Uzunçalı ve Zıntı Tepesi (894m.) bulunmaktadır. Bekilli ilçe merkezinin 5 km güneyinden Büyük Menderes Irmağı akmaktadır. Ancak, Bekilli Vadisi olarak adlandırılan sahanın derin ve sarp olması nedeniyle tarım arazilerinde suya erişilememektedir. Tarihi kalıntılara bakıldığında; Hititler, Frigler, Lidyalılar, İonya, Roma, Bizans, Selçuklu, Beylikler ve Osmanlı döneminin yerleşim izlerini barındıran Bekilli; geçmişte yıkıcı depremler, siyasî, idarî, ekonomik ve ticarî nedenlerden dolayı yerleşim ve nüfus inişli çıkışlı bir süreç yaşamıştır.
Önemli Tarih: 1910 yılında kurulan Bekilli Belediyesi, idari bakımdan Osmanlı Döneminde ilk belediye teşkilatının hayata geçirildiği yerlerden biridir.
1910 yılında kurulan Bekilli Belediyesi, idari bakımdan Osmanlı Döneminde ilk belediye teşkilatının hayata geçirildiği yerlerden biridir. Afyonkarahisar Sancağı'na bağlı bir köy yerleşimi olan Bekilli; 1884 yılında İzmir İline; daha sonra ise Denizli'ye bağlanmıştır. 1910 yılında kadar bucak statüsünde Denizli ili Çal ilçesine bağlı kalan Bekilli; 1987 yılında 3392 sayılı kanunla ilçe statüsüne kavuşmuştur. 09.08.1988 tarihinde idari teşkilatlanmasını tamamlamıştır. Bekilli ilçesinde 3 merkez mahalle 12 kırsal mahalle (köy) olmak üzere toplam 15 mahalle bulunmaktadır.
Türkiye'de elektrik enerjisini ilk kullanan yerleşimlerden biri olan Bekilli'nin güneyinden akan Büyük Menderes Irmağı üzerine 1952 yılında kurulan Bekilli Hidroelektrik Santrali; Çal, Bekilli, Süller ve Akkent'e elektrik verilmiştir. Yerel kaynaklarla ve imkanlarla 1950 yılında bütün evlere su ulaştırarak içme suyu sorununu çözen Bekilli, doğal kaynaklarıyla geçmişten günümüze önemli bir yerleşim alanı olmuştur.
Ekonomik yapısı genel olarak tarıma dayalı olan Bekilli ilçesinde; sirke, pekmez, şarap üretilmektedir. Tarım alanları sınırlı olan Bekilli'de kuru tarım yapıldığı için üretim sınırlıdır. Tarıma elverişli arazilerin Çoğaşlı ve Yeşiloba köyleri kapsayan Medele Ovasıdır. İlçede tarıma dayalı sanayi kuruluşlarıyla birlikte mermer, asbest, manganez, grafit, talk, vermikolit, gayenityebarit madenlerine ait yataklar bulunmaktadır. Çoğaşlı, Deşdemir ve Köselli köyleri çevresinde mermer ocakları işletilmektedir. Kurtuluş Savaşı'nda İzmir'in işgalinden iki ay sonra başlayan ve 18 ay süren Bekilli'deki Yunan işgali, 31 Ağustos gecesi Büyük Taarruzla ilçeden çekilmiştir. Bekilli 30 Ağustos 1922 günü bağımsızlığına kavuşmuştur.
Bekilli'de geçmişte depremler, siyasî, idarî, ekonomik ve ticarî nedenlerden dolayı yerleşim ve nüfus inişli çıkışlı bir süreç yaşamıştır. Nitekim, 1970 yılında 15.455 olan Bekilli nüfusu, 2000 yılı 10.577 kişiye gerilerken; 2024 yılında 6.416 kişiye kadar düşmüştür. Tarım arazilerinin ve su kaynaklarının sınırlı olması nedeniyle daha iyi yaşam ve eğitim imkânları için Denizli, İzmir, Aydın ve İstanbul gibi şehirlere göç veren Bekilli; yakın dönemde sosyal yaşam yeniden hareketlenmiştir. Bekilli Meslek Yüksekokulu, ilçeye sosyal, ekonomik ve kültürel alanda katkı sunan önemli bir işlev üstlenmesi nedeniyle yerel yönetim ve hayırseverler tarafından desteklenmektedir.